21 พย.57 นัดรวมตัวกันอย่างพร้อมเพรียงหลังจากเลื่อนวันเดินทางโครงการขึ้นดอยยกกำลังสาม พบกันที่สถานีขนส่งหมอชิต ขอแนะนำสมาชิกผู้ร่วมกิจกรรมในครั้งนี้ เริ่มตั้งแต่ศิษย์เก่าทั้ง วี สวน ญาดา แก้ว เชอรี่ สุ โย่งที่มาทั้งชุดเสื้อเชิ้ตรองเท้าหนัง ขอต้อนรับสมาชิกใหม่ อย่างส้มลูกน้องเก่าพี่วี พี่อิ๊ดเพื่อนเจ๊เง็ก พี่มนตรีเพื่อนพี่ญาดา ทั้งสิบเอ็ดชีวิตออกเดินทางพร้อมด้วยข้าวของสัมภาระที่เตรียมสำหรับขึ้นดอยเหมือนเช่นทุกครั้ง รถทัวร์VIP ออกจากชานชาลาหมายเลข 34 เวลาเกือบสองทุ่ม ได้เวลานอนหลับตาสะสมแรงงานไว้ขึ้นดอย
22 พย 57 นอกกระจกรถทัวร์ปรากฎภาพหมอกหนาสีขาวมาต้อนรับพวกเราแต่เช้าพร้อมอากาศหนาวเย็นสมกับที่เข้าเขตเมืองเหนือ เมื่อถึงที่หมายรถนิววิริยะทัวร์จอดส่งพวกเราตรงหน้าที่ว่าการอำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่ โดยมีสมาชิกขึ้นดอยที่มานอนรออยู่แล้วตั้งแต่เมื่อคืน ครูต้นปั่นจักรยานมาช่วยขนสัมภาระเพื่อไปรวมพลกับพี่ทิพย์และเพื่อนสาวทั้งสามคนครึ่ง (พี่แหม่ม พี่ตุ๊ก พี่ตุ๊ เจ๊เง็ก)
สวัสดีทักทายครูกุ้งเจ้าถิ่นคนสวย ก่อนขอปลีกตัวไปแปลงร่างสวมเสื้อดอยกำลังสามที่ถูกออกแบบมาเพื่อให้สีใกล้เคียงกับสีถนนลูกรังแล้วก็ถึงเวลามุ่งหน้าสู่ดอยแรกบ้านจะโต๊ะที่พวกเราคุ้นเคย สำหรับคนที่ยังไม่เคยมาคงจะตื่นตาตื่นใจกับเส้นทางอันแสนทรหด ตอนแวะรับครูอ้วนก่อนขึ้นดอยพวกเราก็ไม่พลาดโอกาสถ่ายรูปร่วมกัน ก่อนถึงที่หมายมีบ้านสมัยใหม่ถูกปลูกอยู่บนเนินเขาในขณะที่ต้นไม้คู่เก่าแก่กลับหายไป เมื่อเลี้ยวซ้ายผ่านป้ายบ้านจะโต๊ะเข้าสู่เขตหมู่บ้านก็เริ่มเห็นเด็กดอยมาเข้าแถวยืนรอต้อนรับ เด็กสาวหลายคนกลายเป็นแม่คนแล้ว เป็นผลทำให้มีสมาชิกตัวเล็กแปลกหน้าเพิ่มจำนวนขึ้น
เสียงเรียกชื่อครูบ้านนอกหน้าเก่าดังขึ้นด้วยความคิดถึง ครูกุ้งอดีตผู้ดูแลบ้านจะโต๊ะเริ่มต้นแนะนำชื่อครูหน้าใหม่ป้ายแดง ในขณะที่หมี่กะทิหม้อยักษ์ ถังไอติมหวานเย็น กล่องขนมและเสื้อผ้าถูกจัดวางเรียงไว้เตรียมคืนความสุขให้เด็กๆ หลังจากอิ่มอร่อยกันแล้วเด็กชาวลาหู่ก็ได้รับมอบความอบอุ่นจาก ชุดเสื้อกางแกงแก้หนาวครบชุดของครูณัฐ เภสัชกรสาวมอบยาสามัญประจำบ้านให้ครูประจำโรงเรียน เด็กน้อยสวมเสื้อแขนยาวสีฟ้าถ่ายรูปร่วมกันเป็นที่ระลึกก่อนลาจากกันเพื่อเดินทางไปสู่ดอยที่สอง
ใช้เวลาอีกไม่นานก็มาถึงหมู่บ้านจะจูสีที่ครูอ้วนเป็นผู้ดูแลอยู่ พวกเราได้รับการต้อนรับจากผู้นำหมู่บ้าน ด้วยอาหารจากธรรมชาติเพื่อสุขภาพทั้ง ข้าวดอยแสนอร่อย น้ำพริกหนุ่ม แคปหมู และผักกูดสด พักย่อยอาหารแล้วพวกเราก็เยี่ยมชมอาคารเรียนบ้านจะจูสีที่เพิ่งเทพื้นปูนเสร็จหมาดๆ ชาวบ้านและเด็กดอยที่นี่ก็น่ารักไม่แพ้กัน แม้ว่าจะยังสื่อสารกันด้วยภาษาชาวเขา แต่พวกเราก็สัมผัสได้ว่าทุกคนดีใจที่ได้รับขนม ไอติม เสื้ออุ่นกันหนาวจากกลุ่มผู้ใหญ่ใจดีที่มามอบน้ำใจ
พ่อครัวณัฐ แม่ครัวแหม่มแสดงฝีมือบนดอยเนรมิตอาหารมื้อค่ำด้วยความอร่อยระดับโรงเรียนสอนทำอาหารชื่อดัง ปาร์ตี้บนยอดดอยใต้แสงดาวมีเพียงความสว่างไสวจากไฟฉายดวงน้อย เมื่อหนังท้องตึงแต่หนังตายังไม่หย่อน วิญญาณพ่อหมอก็เริ่มประทับทรงทำนายดวงชะตาให้สาวๆโดยเฉพาะเรื่องความรัก แล้วต่อด้วยกิจกรรมป้องกันโรคอัลไซเมอร์ด้วยการบริหารสมองนับเลขหนึ่งถึงเก้า เรียกเสียงหัวเราะเฮฮาดังก้องไปทั่วหุบเขา จนเมื่อสมาชิกกระเป๋าแบนแล้วจึงแยกย้ายกันเข้านอน โดยที่เจ้ามือหลับฝันดี ยามค่ำคืนอากาศบนยอดดอยหนาวเย็นถึงใจ
กวาดด้วยตัวอักษร ไทย อังกฤษ และตัวเลขให้ครูใช้สอนเด็กอ่าน
เช้าวันอาทิตย์ยังเงียบเหงาเพราะชาวบ้านที่นี้ไปเข้าโบสถ์กันตามหลักศาสนาคริสต์ จน เมื่อแสงอาทิตย์เริ่มฉายกล้า เด็กน้อยจากหมู่บ้านเริ่มทยอยกันมาให้กำลังใจ เช่นเดียวกับผู้นำหมู่บ้าน ผู้ใหญ่ชาวดอยที่พูดจากันคนละภาษา แต่ด้วยความอัจฉริยะของล่ามชาวอาข่า น้องสมชัยช่วยแปลภาษาชาวเขากับภาษาไทยได้ชัดเจนขนาดที่สามารถร้องเพลงดังของ เสกโลโซได้อย่างไม่มีผิดเพี้ยน ขอยกตำแหน่ง Man of the match ให้ไปอย่างไร้คู่แข่ง
รายการอาหารถูกปรุงด้วยความรักเพื่อมอบให้กับทุกคนทั้ง เส้นใหญ่ราดหน้า ต้มจืดสาหร่าย ลูกชิ้นไส้กรอกทอดหน้าตาน่ากิน ตบท้ายด้วยพุทธาลูกสดอวบ อิ่มท้องแล้วก็เริ่มกิจกรรมศิลปะ ระบายสี ปั้นดินน้ำมัน เล่นเกมงานวัดทั้งการตกเป็ดลอยน้ำ ตีลูกกอล์ฟลงหลุม ยิงปีนลูกบอล ปาเป้าประลองความแม่นยำเป็นที่ถูกใจของเด็กผู้ชาย ในขณะที่เด็กผู้หญิงก็ชื่นชอบการเสริมสวยด้วยยางรัดผมติดโบว์ ติดกิฟท์สีสดใสกันเต็มหัว ทุกการละเล่นสามารถ สื่อสารกันได้ด้วยแววตาและ รอยยิ้มแห่งความสนุกสนาน ล่วงเลยถึงยามบ่ายน่าจะได้เวลานอนกลางวัน แต่เด็กดอยยังมีพลังเหลือเฟือ จนต้องไปปล่อยแรงสร้างสรรค์กันที่ผนังห้องน้ำสาธารณะที่ท่านประธานได้มาริเริ่มให้ล่วงหน้า
ยามเย็นก็เข้าสู่งานเลี้ยงอาหารชาวบ้าน บริจาคเสื้อผ้ากันหนาว หญิงสาวอาข่าหอบหิ้วเสื้อผ้าชาวเขามาให้เหล่าครูได้แต่งตัว เพื่อร่วมกิจกรรมเลี้ยงต้อนรับรอบกองไฟจากชาวเขาที่ลานกลางหมู่บ้านจนเกิดเป็นเรื่องขำขันของพี่แหม่มกับนางสนมทั้งเจ็ด เริ่มพิธีด้วยการกล่าวต้อนรับจากท่านผู้นำและสลับด้วยการกล่าวขอบคุณจากตัวแทนครูดอย ละอองไฟธรรมชาติจากฟืนไม้ผสานเข้ากับแสงไฟสังเคราะห์จากไฟฉายรวมตัวกับเสียงกระแทกท่อนไม้ไผ่ในจังหวะที่เร้าใจ ประสานกันทำให้ เกิดกิจกรรมเข้าจังหวะ คุณยายคุณตาชาวเขาออกมาเต้นรำพร้อมถ่ายรูปทำท่าทางกดไลท์ ชูนิ้วโป้งให้พวกเราได้ยิ้ม สนุกสนานติดลมกันจนชาวบ้านไม่อยากจะเลิก พักเติมพลังด้วยข้าวดอยเผาสดในกระบอกไม้ไผ่ให้รองท้องกันอีกมื้อ ก่อนเริ่มตั้งวงกันต่อแม้จะเปลี่ยนเจ้ามือแล้ว แต่ดวงสมาชิกก็ยังต้องทำการกุศลบริจาคให้เจ้ามือเหมือนเดิม แก้ง่วงด้วยเสาวรสผลสดรสชาติบาดลิ้นจนใครบางคนได้ระบายสบายท้อง
ยามเย็นก็เข้าสู่งานเลี้ยงอาหารชาวบ้าน บริจาคเสื้อผ้ากันหนาว หญิงสาวอาข่าหอบหิ้วเสื้อผ้าชาวเขามาให้เหล่าครูได้แต่งตัว เพื่อร่วมกิจกรรมเลี้ยงต้อนรับรอบกองไฟจากชาวเขาที่ลานกลางหมู่บ้านจนเกิดเป็นเรื่องขำขันของพี่แหม่มกับนางสนมทั้งเจ็ด เริ่มพิธีด้วยการกล่าวต้อนรับจากท่านผู้นำและสลับด้วยการกล่าวขอบคุณจากตัวแทนครูดอย ละอองไฟธรรมชาติจากฟืนไม้ผสานเข้ากับแสงไฟสังเคราะห์จากไฟฉายรวมตัวกับเสียงกระแทกท่อนไม้ไผ่ในจังหวะที่เร้าใจ ประสานกันทำให้ เกิดกิจกรรมเข้าจังหวะ คุณยายคุณตาชาวเขาออกมาเต้นรำพร้อมถ่ายรูปทำท่าทางกดไลท์ ชูนิ้วโป้งให้พวกเราได้ยิ้ม สนุกสนานติดลมกันจนชาวบ้านไม่อยากจะเลิก พักเติมพลังด้วยข้าวดอยเผาสดในกระบอกไม้ไผ่ให้รองท้องกันอีกมื้อ ก่อนเริ่มตั้งวงกันต่อแม้จะเปลี่ยนเจ้ามือแล้ว แต่ดวงสมาชิกก็ยังต้องทำการกุศลบริจาคให้เจ้ามือเหมือนเดิม แก้ง่วงด้วยเสาวรสผลสดรสชาติบาดลิ้นจนใครบางคนได้ระบายสบายท้อง
24 พย 57 กล้าไม้พืชสวนครัวถูกเตรียมสำหรับเช้าวันนี้ แต่ความลาดชันของพื้นที่อาจทำให้ครูกลิ้งตกดอย จึงรบกวนเจ้าถิ่นผู้เชี่ยวชาญช่วยปลูกต้นไม้ให้เป็นที่ระลึกพร้อมป้ายชื่อสีสวย แม้ว่าจะเลยเวลาเคารพธงชาติแต่พวกเรายัง ก่อนที่จะชักธงผืนใหม่ขึ้นเสาเป็นภารกิจสุดท้ายก่อนบันทึกภาพหมู่ร่วมกัน แต่ละคนกำลังจะแยกย้ายกันไปตามเส้นทาง สิ่งที่ฝากไว้ที่นี่คงเป็นความประทับใจให้กับ ขวัญใจชาวดอย อย่างสิริกร สมชัย เป็นกำลังใจให้ครูกุ้งปฎิบัติหน้าที่อย่างเต็มกำลังและเป็นมิตรภาพครั้งใหม่ของพวกเราได้รับเหมือนเช่นเคย ขอขอบคุณผู้สนับสนุนทุกท่าน ที่มีส่วนต่อเติมสร้างสรรค์ให้เกิดกิจกรรมดีๆในครั้งนี้คะ
25 พย 57 เดินทางถึงสถานีขนส่งหมอชิต หวังว่าทุกคนคงได้รับความสุขกาย สุขใจ กลับเข้าสู่วงจรวิถีชีวิตของแต่ละคน ผิดพลาดประการใดขออภัยไว้ ณ ที่นี้
